„Ach, patrz! na słońca promyku Wytryska z wody Goplana; Jak powiewny liść ajeru, Lekko wiatrem kołysana; Jak łabędź, kiedy rozwinie Uśnieżony żagiel steru, Kołysze się – waha – płynie. I patrz! patrz! lekka i gibka, Skoczyła z wody jak rybka. Na niezabudek warkoczu Wiesza się za białe rączki, A stopą po fal przezroczu Brylantowe…
