“Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat.”
Janusz Korczak
Tajemnicze warsztaty RUCHU ROZWIJAJĄCEGO WERONIKI SHERBORNE…
…
Kto z nas nie pamięta z dzieciństwa radosnych i frywolnych zabaw z rodzicami?…Wspólnych zapasów, przewrotów, huśtawek i wyścigów?… A czasami też zabaw w zdobywanie zamku i pięknej księżniczki, pokonywanie smoka czy odkrywania pirackiego skarbu?… Ech, te wspólne wyprawy na barwnym dywanie, budowanie namiotów z krzeseł i koców, dzikie tańce i ucieczki w szalach i apaszkach wyciągniętych z głębokich szaf i pawlaczy…:)
Wszystko niby odległe i dawne, ale wciąż w nas wszystkich żywe:) – wspólne chwile zabaw z rodzicami 🙂 …. A czy kiedyś zastanawialiście się, że te wspólne zabawy: przytulanie, baraszkowanie, turlanie się pełnią również rolę terapeutyczna i wspomagającą w rozwoju dziecka?….
…i właśnie w oparciu o zabawę, bliskość i wspólne “bycie razem” rodzica i dziecka powstał system ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne.
Sama nazwa “ruch rozwijający” wyraża główną ideę metody tj. posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. System ćwiczeń w tej metodzie wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłymi tj. z tzw. baraszkowania.
Podstawowe założenia metody to rozwijanie ruchem trzech aspektów:
- świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego;
- świadomości przestrzeni i działania w niej;
- dzielenie przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.
Główne założenia oraz kategorie ruchu według metody Weroniki Sherborne, to przede wszystkim:
- ruch prowadzący do poznania własnego ciała ( poznanie własnego ciała i kontrola ruchów prowadzi do ukształtowania się własnej tożsamości i wyodrębnienia własnego “ja” );
- ruch kształtujący związek dziecka z fizycznym otoczeniem ( wykształcenie orientacji w przestrzeni oraz poczucia swobody i bezpieczeństwa );
- ruch wiodący do wytworzenia się związku z drugim człowiekiem ( nawiązanie pozytywnych i znaczących kontaktów z innymi osobami, opartych na wzajemnym poznaniu potrzeb i zaufaniu);
- ruch prowadzący do współdziałania w grupie;
- ruch kreatywny ( ruch ten jest spontaniczny i swobodny i ma pomóc w sposób twórczy wyrażać “siebie” ).
Metoda ta wykorzystywana jest szczególnie w pracy z następującymi grupami dzieci:
- z zaburzeniami emocjonalnymi i zaburzeniami zachowania;
- z niekorzystnych środowisk wychowawczych, takich jak np.: domy dziecka, rodziny dysfunkcyjne;
- głuchymi i niewidomymi;
- autystycznymi;
- upośledzonymi umysłowo;
- z mózgowym porażeniem dziecięcym.
Ruch rozwijający Weroniki Sherborne bywa również wykorzystywany jako wstępny etap do innych zajęć terapeutycznych, na przykład dla dzieci mających problemem z czytaniem i pisaniem lub jako część terapii psychologiczno – logopedycznej dzieci jąkających się lub psychoterapii dzieci z nerwicami.
Jak wyglądają zajęcia ruchowe z wykorzystaniem metody ruchu rozwijającego?
- metodę ruchu rozwijającego można stosować indywidualnie i grupowo ( preferowane są jednak zajęcia grupowe, ponieważ umożliwiają dziecku lepszy kontakt z dorosłymi i innymi dziećmi);
- liczebność grupy to z reguły 6- 14 dzieci;
- wiek uczestników: bez ograniczeń, za równo dla dorosłych, jak i dzieci;
- zajęcia odbywają się systematycznie, minimum raz w tygodniu;
- czas trwania jednych zajęć: około godziny;
- na początku zajęcia mogą być krótsze: około 20 – 30 minut, w zależności od samopoczucia oraz możliwości dzieci;
- wymagane są podstawowe warunki lokalowe, takie jak: przestrzeń, świeże powietrze, odpowiednie podłoże ( najlepiej parkiet );
- nie wymagane sa żadne przyrządy ani sprzęt do ćwiczeń: najważniejszym i najlepszym elementem pedagogicznym dla dziecka jest ciało dorosłego;
- ćwiczyć należy boso, ponieważ zapewnia to najlepszy kontakt z podłożem;
- zajęcia powinny prowadzić dwie osoby: specjalnie przygotowanie i przeszkoleni terapeuci.
Jakie korzyści wynikają ze stosowania metody Weroniki Sherborne?
- wyzwala swobodę zachowań i naturalność;
- daje okazję do rozładowani energii;
- daje radość;
- wyzwala zaangażowanie;
- daje pewność siebie;
- daje możliwość zaspokojenia własnych potrzeb;
- daje możliwość poczucia się w innej roli niż na co dzień;
- daje pozytywne odczucia w kontakcie z drugim człowiekiem;
- daje poczucie partnerstwa;
- daje okazję do bliskiego kontaktu fizycznego bez uruchamiania sfery seksualnej;
- daje radość działania w grupie;
- daje przyjemność dawania innym radości;
- jest próbą pokonania własnych zahamowań wynikających z wcześniejszych doświadczeń;
- zbliża do siebie uczestników zajęć;
- daje okazję do wspomnień oraz przypominania sobie zdarzeń z dzieciństwa;
- daje możliwość odczuwania przyjemnych doznań płynących z własnego ciała.
Zaproszenie do wspólnej zabawy 🙂 .
Przykład warsztatów ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne jest zaproszeniem do naszej wspólnej zabawy i spędzania czasu razem z naszymi dziećmi. W wielu przypadkach nie ma potrzeby korzystać z całego systemu tej metody- kiedy nasze dzieci rozwijają się harmonijnie i zdrowo – jednak znajomość głównych przesłanek tej metody, jak również znajomość poszczególnych zabaw i ćwiczeń uzmysławia nam szczególne znaczenie wspólnych chwil spędzanych z naszymi maluchami. Bliskość rodzica i dziecka, czas spędzony na wspólnej zabawie, zawsze buduje silne wzajemne więzi oraz jest świetną inwestycją w zdrowie psychiczne i fizyczne naszej pociechy. 🙂 . Jednym słowem: wspólne zabwy i “baraszkowanie” rodzinne dla zdrowia polecam 🙂 .
I jak zawsze w temacie… kolorowa Majka Jeżowska i “Wszystkie dzieci nasze są”:
BIBLIOGRAFIA:
1) Bogdanowicz M., Kisiel B., Przasnyska M. (1992). Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka. WSiP Warszawa.
2) Bogdanowicz M., Kasica A. (2003). Ruch Rozwijający dla wszystkich. Harmonia Gdańsk.