…Byłem u Ciebie w te dni, Fryderyku! Którego ręka – dla swojej białości Alabastrowej… i wzięcia, i szyku, I chwiejnych dotknięć – jak strusiowe pióro – Mięszała mi się w oczach z klawiaturą Z słoniowej kości… I byłeś jako owa postać – którą Z marmurów łona, Niżli je kuto, Odejmą dłuto – Geniuszu… wiecznego Pigmaliona!… …
Piszesz mi w liście, że kiedy pada, Kiedy nasturcje na deszczu mokną, Siadasz przy stole, wyjmujesz farby I kolorowe otwierasz okno. Trawy i drzewa są takie szare, Barwę popiołu przybrały nieba. W ciszy tak smutno, szepce zegarek O czasie, co mi go nie potrzeba. Więc chodź, pomaluj mój świat Na żółto i na niebiesko, Niech …